Dziękuję, Starszy Panie.

 

Od iluż to lat, pierwszy raz , powoli z trudem wielkim, udaje nam się wstać z błota w którym tkwiliśmy. Ileż to lat minęło. Kości zardzewiałe, stawy zardzewiałe ale się da bo póki głowa pamięta, póty ciało zrobi co ona powie. Najpierw, na kolana się uda by Bogu podziękować a potem już tylko w górę i choć ból będzie wielki, bo to wielki trud na własnych stać nogach, jednak wierzę ,że się uda i w końcu wszyscy podniesieni, będą mogli spojrzeć przez okno na świat i na własne oczy go zobaczyć.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>