Gdzie jesteś ?

Pamiętana wciąż niestałość i na piasku budowle przewracające się ,mnie dotykają a ja nie umiem tego zmienić, z tym sobie poradzić . Kochankę moją ja odtrąciłam. Dawno to było ale ją pamiętam a nie te które smakowałam bez opamiętania niczym zgłodniała lwica mająca małe do wykarmienia rozszarpuje zdobycz , byle szybciej , byle zdążyć. Tych na moment nie pamiętam choć dały rozkosz. Dały też nadzieję, lecz umykając skrzętnie każdą jej drobinkę zabrały ze sobą. Nadziei pisanych na piasku, tak wiele aż pojawiła się niewiara. Niewiara, że uda mi się zbudować coś odgrzebując z piasku skałę. Poznajesz moje imię i jesteś a gdy ubieram się po nocy razem, Ciebie już nie ma i wiem ,że nie będzie.

Jedna myśl nt. „Gdzie jesteś ?

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>