Słowa .Nic a wszystko.

Bez tytułuBez tytułu

Tutaj, teraz, miała pojawić się notatka , dla Niej stworzona i Jej tylko przeznaczona.
Notatka powstała i notatka dostąpi nóg przeznaczonych.
Żadnych innych.
Tak wymyślono i tak było przez lata, że dwoje to nie
obraz, który wszystkim pokazywać trzeba.
To obraz, który malować trzeba wciąż od nowa.
Poprawiać, zmian małych, czasem gruntownych dokonywać ale tylko we dwoje.
Dwoje czyli jedno a jedno czyli doskonałość, której nikomu pojąć ni opisać jak dotąd się nie udało.
Świat jest wielki ,przeogromny, patrząc na to z jak wielu małych światów się składa.
Małych, delikatnych światów.
Wielka materia, której obraz zdawać by się mogło widzimy i wolno nam dostępować jego piękna.
Wolno nam poznawać.
Szukać w niej, miejsca swojego i miejsca dla siebie.
Wolno nam i temu jesteśmy „przeznaczeni”.
By szukać i znajdować.
By nie szukać i nie znajdować , to też „przeznaczeniem” może być naszym.
Nasz wybór i nasze dociekanie.
Nasz miłość i nasze jej dostępowanie.
Nasza nienawiść i nasze jej poznawanie.
Nasza wolność i nasze , przez nas samych , krat dotykanie od wewnątrz.
My , kosmos i  wszechświat, gdy mówią tak o nas.
Nieistnienie, gdy w zarozumiałości na taka pychę, sami się odwazymy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>